Αθλητισμός
ή Πρωταθλητισμός ;
|για τα Άτομα με Αναπηρία|
Μερικές σκέψεις από τον Κολίσογλου Ανδρέα, Ψυχολόγο και Αθλητή με Αναπηρία, με αφορμή την πρόσφατη συμμετοχή του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ 2020
Μέσα
από την λογική του ανταγωνισμού έχουμε
ξεχάσει ότι δεν είναι για όλους δεδομένο
ότι μπορούν να μαθαίνουν, ότι μπορούν
να αγωνίζονται, να συναγωνίζονται ή να
απολαμβάνουν γενικότερα όσα τους έχει
χαρίσει η ζωή, χωρίς να νιώθουν μειονεκτικά
για όσα έχουν και για όσα μπορεί να
αποκτήσουν...
Πολλές
φορές έχουμε συνδυάσει τον αθλητισμό
με τον πρωταθλητισμό και το αντίστροφο
χωρίς απαραίτητα το πρώτο να οδηγεί στο
δεύτερο ή το δεύτερο να γίνεται αυτοσκοπός. Ζούμε
την εποχή που τα αθλητικά πρότυπα
επιβάλλουν των πρωταθλητισμό, την ανάγκη
δηλαδή μέσα από την αθλητική δραστηριότητα
να διακριθείς σε σύγκριση πάντα με τους
αθλητές που έχουν ενασχόληση με το ίδιο
άθλημα. Έχουμε εκπαιδευτεί ακόμα και
από τα πρώτα σχολικά χρόνια της ζωής
μας να μπαίνουμε στην διαδικασία
σύγκρισης για το αν είμαστε καλύτεροι
ή χειρότεροι από τους συμμαθητές μας,
αργότερα από τους συμφοιτητές μας και ούτω
καθεξής.