Θεραπευτική Ιππασία και παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος

Το Αποτέλεσμα της Θεραπευτικής Ιππασίας στη συχνοτητα εμφάνισης ακατάλληλων συμπεριφορών των παιδιών με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος

 

Χαραλαμπόπουλος Θ*., Μπάτσιου Σ., Γιαγκάζογλου Π., Μπεμπέτσος Ε.

Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Σ.Ε.Φ.Α.Α.

Εισαγωγή

   Ο αυτισμός είναι μία σύνθετη νευροβιολογική διαταραχή που διαρκεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Τα άτομα με αυτισμό χαρακτηρίζονται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά. Τα συμπτώματα και τα χαρακτηριστικά του αυτισμού μπορεί να ποικίλλουν από πολύ ήπια έως εξαιρετικά σοβαρά. Λόγω της μεγάλης αύξησης του αριθμού των ατόμων με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, καταβάλλεται προσπάθεια από μεγάλο αριθμό μελετητών να διερευνήσουν την αποτελεσματικότητα διαφόρων μεθόδων εκπαίδευσης στη μείωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων του αυτισμού. Τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιείται από εκπαιδευτές ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες η θεραπευτική ιππασία για τα πολλαπλά οφέλη που αυτή έχει σε σημαντικούς τομείς της προσωπικότητας του ατόμου (Bass, 2009). Ωστόσο περιορισμένος είναι ο αριθμός των ερευνών που έχουν διεξαχθεί με δείγμα παιδιά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, οι οποίες είχαν σκοπό τη μελέτη της επίδρασης της θεραπευτικής ιππασίας στην αλλαγή της συμπεριφοράς τους (Holm, 2014).

 

Θεραπευτική Ιππασία σε Άτομα με Εγκεφαλική Παράλυση

Θεραπευτική Ιππασία σε Άτομα με Εγκεφαλική Παράλυση

 

Χαραλαμπόπουλος Θεόδωρος*

     Η παρούσα εργασία ασχολείται με την θεραπευτική ιππασία σε άτομα με Εγκεφαλική Παράλυση. Παρακάτω, αφού δοθεί ένας σύντομος ορισμός των όρων εγκεφαλική παράλυση και θεραπευτική ιππασία, θα παρουσιαστούν τέσσερις έρευνες, οι οποίες αφορούν αυτό το θέμα. Θα αναφερθούν τα χαρακτηριστικά των ατόμων με εγκεφαλική παράλυση που συμμετείχαν στις μελέτες, θα αναλυθεί η κάθε έρευνα και θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματά τους. Έτσι, με βάση αυτά τα αποτελέσματα, θα βγει ένα συμπέρασμα, στο οποίο θα αναφερθεί αν η θεραπευτική ιππασία μπορεί να βοηθήσει και να ωφελήσει τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση, αν επιδεινώνει την κατάσταση ή αν τελικά δεν προσφέρει καμία βελτίωση.

Η Επίδραση της Ιπποθεραπείας σε Παιδιά με Εγκεφαλική Παράλυση

 Η Επίδραση της Ιπποθεραπείας σε Παιδιά με Εγκεφαλική Παράλυση

Σε συνέχεια του άρθρου μας στις 6/8/2014 για την θετική επίδραση της Ιπποθεραπείας στην ισορροπία και δύναμη παιδιών και εφήβων με Νοητική Υστέρηση, σήμερα σας παρουσιάζουμε άρθρο σχετικό με την επίδραση της Ιπποθεραπείας σε Παιδιά με Εγκεφαλική Παράλυση:
Διαβάστε το σχετικό άρθρο:

Η Iπποθεραπεία μπορεί να βελτιώσει την Iσορροπία και τη Δύναμη Εφήβων με Νοητική Υστέρηση

 Γιαγκάζογλου  Παρασκευή

Επίκ. Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής, ΤΕΦΑΑ Σερρών - Α.Π.Θ. 

 Μπαμπαλή Χρυσή

Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, Εκπαιδεύτρια Θεραπευτικής Ιππασίας

   Εγκεφαλική Παράλυση (Ε.Π.) καθορίζεται ως η μόνιμη, μη προοδευτική αλλά ούτε αναστρέψιμη βλάβη των κινητικών κυρίως κέντρων του εγκεφάλου. Συμβαίνει κατά την περίοδο ανάπτυξης του εγκεφάλου, κυρίως τα 5 πρώτα χρόνια της ζωής και εκδηλώνεται με διαταραχές στην κινητικότητα και στη στάση καθώς και αδυναμία του πάσχοντα να χρησιμοποιήσει βουλητικά τους μυς του (Αγγελοπούλου-Σακαντάμη 2004). Επιπλέον, υπάρχει αδυναμία διατήρησης του ελέγχου της στάσης του σώματος λόγω της μη ομαλής μυϊκής δραστηριοποίησης και των αναποτελεσματικών στρατηγικών κίνησης (Bobath 1980). Η μη ομαλή μυϊκή δραστηριοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη αύξηση των οστών, συσπάσεις, δυστροφίες της σπονδυλικής στήλης, σκολίωση, διαταραχές βάρους, χρόνιο πόνο και αυξημένη δυσκολία εκτέλεσης απλών κινητικών δεξιοτήτων όπως της ικανότητας κάποιου να στέκεται, να κάθεται και να βαδίζει (Nelson 2001).

   Η ιπποθεραπεία αποτελεί  μία αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο η οποία χρησιμοποιεί την κίνηση του αλόγου (Cunningham 2003). Με τη βοήθεια της ιππασίας ενισχύεται η κινητική, βιοχημική και νοητική λειτουργία των ατόμων με αναπηρία. Η ιππασία επηρεάζει την ανθρώπινη κίνηση με ένα τρόπο τελείως διαφορετικό από οποιαδήποτε άλλη κινητική δραστηριότητα (Debuse et al. 2005). Κατά τη διάρκεια της ιπποθεραπείας ο ασθενής δεν κάνει τίποτα για να επηρεάσει δραστικά την κίνηση του αλόγου. Αντιθέτως, κινείται από το άλογο και ανταποκρίνεται στις δικές του κινήσεις. Τα μαθήματα θεραπευτικής ιππασίας αποτελούν μία ψυχαγωγική δραστηριότητα όπου τα άτομα με αναπηρία μαθαίνουν ιππευτικές ικανότητες.

Η Iπποθεραπεία μπορεί να βελτιώσει την Iσορροπία και τη Δύναμη Εφήβων με Νοητική Υστέρηση

 Η Iπποθεραπεία μπορεί να βελτιώσει την Iσορροπία και τη Δύναμη Εφήβων με Νοητική Υστέρηση 

Δρ. Γιαγκάζογλου Παρασκεύη*

 

     Τα άτομα με Νοητική Υστέρηση (Ν.Υ) συχνά αντιμετωπίζουν περιορισμούς στις κινητικές τους ικανότητες. Tα επίπεδα δύναμης και ισορροπίας των ατόμων με Ν.Υ είναι χαμηλά. Η συμμετοχή τους σε προγράμματα θεραπευτικής ιππασίας είναι ένας τρόπος να βελτιώσουν την κινητικότητα τους και κατά επέκταση τις καθημερινές δραστηριότητές τους και την ποιότητα ζωής τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κίνηση του αλόγου βοηθά στη  βελτίωση της ισορροπίας και της δύναμης των κάτω άκρων.

 

Σκοπός της μελέτης

 
Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης ενός προγράμματος ιπποθεραπείας στην ισορροπία και στη δύναμη εφήβων με Ν.Υ. Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν ένα πρόγραμμα ιπποθεραπείας διάρκειας 30 λεπτών και συχνότητας 2 φορών την εβδομάδα για 10 εβδομάδες.

Αποτελέσματα

Βρέθηκε σημαντική βελτίωση της δύναμης και της ισορροπίας μετά το πρόγραμμα της παρέμβασης.

 

Συμπεράσματα

 
Η βελτίωση της ισορροπίας βελτιώνει και τη σταθερότητα των κινήσεων των καθημερινών δραστηριοτήτων και μειώνει τις πιθανότητες ατυχημάτων ή πτώσεων. Η ιπποθεραπεία μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική μέθοδο θεραπείας για τα άτομα με Ν.Υ. Η συναισθηματική εμπειρία της φυσικής επαφής του ανθρώπου με το άλογο, μαζί με την αλληλεπίδραση των κινήσεων που δέχεται αποτελούν μία μοναδική εμπειρία για τα άτομα αυτά. Επιπλέον, η φυσική αυτή δραστηριότητα είναι τόσο ευχάριστη και διασκεδαστική που μπορεί να κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον  τους ώστε να συνεχίσουν την άσκηση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το άρθρο δημοσιέυθηκε στο περιοδικό Research in Developmental Disabilities, Volume 33, Issue 6, November–December 2012, Pages 2265–2270.

Βρείτε το πλήρες άρθρο εδώ

 Πηγή: Ελλ. Ετ. Θεραπευτικής Γυμναστικής & Ειδ. Φ.Α.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

H κ. Γιαγκάζογλου Παρασκευή είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής στο ΤΕΦΑΑ Σερρών Α.Π.Θ. Συμμετέχει στη διδασκαλία των μαθημάτων ειδικότητας «Προσαρμοσμένης Φυσικής Αγωγής» και είναι υπεύθυνη του μαθήματος κορμού «Ειδική Αγωγή» και του μαθήματος κατεύθυνσης «Προσχολική Φυσική Αγωγή». Επίσης, συμμετέχει με εισηγήσεις στο Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Ανθρώπινη Απόδοση και Υγεία» και στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κινησιολογία» του ΤΕΦΑΑ Σερρών, ΑΠΘ.

Contact: pgiagaz@phed-sr.auth.gr