Η Κατάλληλη Άσκηση για κάθε Νευρολογικό Νόσημα ΙΙI: Eπιληψία

Η Κατάλληλη Άσκηση για κάθε Νευρολογικό Νόσημα 

Μέρος Γ': Eπιληψία 

 

"Μιας και δεν υπάρχει αγωνιστική δραστηριότητα λόγω καλοκαιριού, αποφασίσαμε να σας παρουσιάσουμε σε συνέχειες, τον κατάλληλο τύπο άσκησης για τους ασθενείς που πάσχουν από διάφορα χρόνια νοσήματα νευρολογικής φύσεως. Συνεχίζουμε με το γ' μέρος, με την Επιληψία)"

   Η επιληψία δυστυχώς ακόμη φέρει το στίγμα της ψυχικής νόσου, ενώ δεν έχει καμία σχέση με ψυχιατρικό νόσημα. Μικρό ποσοστό του πληθυσμού γνωρίζει πως πρόκειται για μια διαφορετική ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου (σε απλουστευμένη περιγραφή). 

   Για σένα που έχεις επιληψία η γυμναστική έχει πολλαπλά οφέλη σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. Μπορεί να τονώσει την αυτοπεποίθηση, να διεγείρει την παραγωγή των ορμονών που μας κάνουν χαρούμενους μειώνοντας τις παρενέργειες πολλών αντιεπιληπτικών φαρμάκων, να βοηθήσει στη μείωση του σωματικού βάρους, να βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου και συνολικά να βοηθήσει να μείνεις χωρίς κρίσεις για μεγαλύτερο διάστημα. 

Άθληση και Επιληψία II: Αθληση και Παιδί με Επιληψία

Άθληση και Επιληψία II: Αθληση και Παιδί με Επιληψία

 

(Συνέχεια από το άρθρο: Άθληση και Επιληψία I: Όροι και Προϋποθέσεις για την συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες )
  

Άθληση και Παιδί με Επιληψία

 
      Θεωρείται σκόπιμη η αναφορά στην παιδική και εφηβική ηλικία, τόσο γιατί η έναρξη της νόσου αφορά κυρίως την ηλικία αυτή, αλλά και γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι σήμερα ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για τέτοιες δραστηριότητες.
     Πριν από 20 περίπου χρόνια για να λάβει μέρος ένα παιδί σε αθλητικές δραστηριότητες, ακόμα και στην απλή γυμναστική του σχολείου, έπρεπε να έχει περάσει χρονικό διάστημα ενός έτους χωρίς κρίση. Φυσικά σήμερα δεν επικρατούν οι ίδιες απόψεις. Στα παιδιά, περισσότερο και από τους ενήλικες πρέπει να ληφθούν υπόψη οι κίνδυνοι για την διατάραξη της ψυχικής τους υγείας από υπερβολικές απαγορεύσεις που οδηγούν σε εξάρτηση το παιδί, του αυξάνουν το αίσθημα της «ιδιαιτερότητας» και το οδηγούν στην απομόνωση. 

     Παρότι η βιβλιογραφία είναι περιορισμένη, υπάρχουν μελέτες που παρακολουθήθηκαν με video-ΗΕΓ καταγραφή παιδιά με επιληψία στη διάρκεια φυσικής άσκησης. Στα περισσότερα παρατηρήθηκε μείωση των επιληπτόμορφων εκφορτίσεων, ενώ σε μικρό αριθμό παιδιών διαπιστώθηκε αύξηση των εκφορτίσεων αυτών αποκαλύπτοντας «προκαλούμενη από άθληση επιληψία». Συνεπώς εκτός από τις περιπτώσεις αποδεδειγμένα εξαρτώμενων από την άθληση κρίσεων (αντανακλαστική επιληψία) στις υπόλοιπες μορφές το μοναδικό μας μέλημα είναι να προστατεύσουμε το παιδί από τραυματισμούς σε περίπτωση που συμβεί κρίση την ώρα της άθλησης.

Άθληση και Επιληψία I: Όροι και Προϋποθέσεις για την συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες

Άθληση και Επιληψία I

Όροι και Προϋποθέσεις για την συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες

 

      Η συζήτηση για την επιληψία τα τελευταία χρόνια, δεν περιορίζεται μόνον στα αντιεπιληπτικά φάρμακα και τις άλλες θεραπευτικές μεθόδους, αλλά περιστρέφεται και γύρω από ζητήματα κοινωνικοποίησης και βελτίωσης της ποιότητας ζωής των ασθενών με επιληψία. Οι αρχικές απαγορεύσεις στους ασθενείς αυτούς για οποιαδήποτε σχεδόν δραστηριότητα προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα, έχουν αντικατασταθεί με οδηγίες λιγότερο «απαγορευτικές», αφού λαμβάνονται υπόψη στατιστικά δεδομένα που αφορούν τον τύπο της επιληψίας, την μορφή της δραστηριότητας, τον βαθμό επικινδυνότητας κλπ.

        Ένα από τα συχνότερα ερωτήματα που τίθενται, κυρίως από νεαρής ηλικίας ασθενείς, είναι εάν μπορούν να αθληθούν, σε ποια αθλήματα και μέχρι ποιου βαθμού. Η γενικότερη αντίληψη που δυστυχώς επικρατεί ακόμη και σήμερα ότι ο ασθενής με επιληψία χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση, επηρεάζει γονείς, δασκάλους, γυμναστές και δυστυχώς ακόμη και γιατρούς. Έτσι συχνά ο γιατρός θέτει υπερβολικές απαγορεύσεις και περιορισμούς, προκειμένου να προφυλαχθεί ο ασθενής.