Παιδιά της Άνοιξης - Πρόσκληση για τον Ετήσιο Χορό

Στο πλαίσιο της ένταξης και κοινωνικοποίησης των Ατόμων με Αναπηρία το
Μικτό Κέντρο Διημέρευσης - Ημερήσιας Φροντίδας, Απασχόλησης και Κατάρτισης
"Τα παιδιά της Ανοιξης" και το ΕΕΕΕΚ Αλεξάνδρειας
διοργανώνουν για πρώτη φορά ΒΡΑΔΙΝΟ ΕΤΗΣΙΟ ΧΟΡΟ
το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου στις 8:30 το βράδυ
στο "Κτήμα Αφροδίτη" στο Καλοχώρι Ημαθίας με τιμή πρόσκλησης 15 ευρώ.
Συμπεριλαμβάνεται πλήρες μενού, απεριόριστο ποτό και πλούσιο μουσικό πρόγραμμα.
Τα έσοδα θα διατεθούν για τη στήριξη του Κέντρου

Νέο Δ.Σ. στην Ελληνική Εταιρεία Θεραπευτικής Γυμναστικής & Ειδικής Φυσικής Αγωγής

Νέο Δ.Σ. στην Ελληνική Εταιρεία Θεραπευτικής Γυμναστικής & Ειδικής Φυσικής Αγωγής

  Όπως είχαμε προαναγγείλει από τις 3/12/2013 (http://r4rehab.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html), πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρείας Θεραπευτικής Γυμναστικής & Ειδικής Φυσικής Αγωγής (www.eletefa.gr), για την διετία 2014-2015.

  Η Γενική Συνέλευση και οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν παράλληλα με το Σεμινάριο "Φυσική Αγωγη και Αυτισμός" του 14ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ένωσης Γυμναστών Βορείου Ελλάδος, την Κυριακή 8/12/2013 στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης. 

   Οι πλειοψηφίσαντες στις εκλογές, συγκρότησαν το νέο Δ.Σ. η σύσταση του οποίου είναι:

Πρόεδρος:             Γιαγκάζογλου Παρασκευή Ph.D. - Επίκουρη Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ (Σέρρες)

Αντιπρόεδρος Α': Φωτιάδου Ελένη Ph.D. - Επίκουρη Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ

Αντιπρόεδρος Β': Κοκκαρίδας Δημήτριος Ph.D. - Ε.Ε.ΔΙ.Π  ΤΕΦΑΑ Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Γραμματέας:        Σιδηροπούλου Μαρία Ph.D. -  Επίκουρη Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ

Ταμίας:                 Καρρά Χρυσάνθη M.Sc. - Καθηγήτρια Ειδικής Φυσικής Αγωγής

Μέλος:                  Κώτσικας Γεώργιος Μ.Sc.- Καθηγητής Ειδικής Φυσικής Αγωγής

Μέλος:                  Σκορδίλης Εμμανουήλ Ph.D. - Επίκουρος Καθηγητής ΤΕΦΑΑ ΕΚΠΑ

Αναπληρωματικά Μέλη: 

Μπάτσιου Σοφία Ph.D. - Επίκουρη Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ ΔΠΘ

Καραϊωσήφ Αλέξανδρος Μ.Res. - Καθηγητής Ειδικής Φυσικής Αγωγής

Περισσότερες πληροφορίες για την Εταιρεία καθώς και για την ερευνητική δραστηριότητα των μελών του Δ.Σ. μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.eletefa.gr/index.php?page=staff_list&id=2

Α.Σ. ΑμεΑ Ν.Ημαθίας "Αιγές": Με δύο αθλητές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης 2014

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ΑμεΑ 2014 :

Με δύο αθλητές συμμετέχει η ομάδα της Ημαθίας 

 

   Η Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες (Ε.Α.ΟΜ ΑμεΑ) διοργανώνει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης για την αγωνιστική περίοδο 2014. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα θα διεξαχθεί το Σάββατο 1 Μαρτίου 2014 στη Αθήνα στην αίθουσα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

 Οι Αγώνες διεξάγονται σύμφωνα με τους Κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ITTF).

Το Αθλητικό Σωματείο Ατόμων με Αναπηρίες Ν. Ημαθίας "ΑΙΓΕΣ" θα συμμετέχει στους αγώνες με δύο αθλητές: 

Τον 24χρονο Θωμά - Αριστοτέλη Καραγιάννη (φωτό 1), φοιτητή στο Τμήμα Φιλοσοφικής του Α.Π.Θ., τρίτο Πανελληνιονίκη στην κατηγορία ΤΤ6 το 2012 και 2013. Όπως δήλωσε αποκλειστικά στο "Εν Σώματι Υγιεί" φέτος κατεβαίνει στους αγώνες για "το κάτι παραπάνω".

Φωτό 1: Ο δυο φορές τρίτος Πανελληνιονίκης Θωμάς-Αριστοτέλης Καραγιάννης (ΤΤ6)

Ο δεύτερος αθλητής είναι ο 18χρονος Νικήτας Λαυρεντίδης (φωτό 2), σπουδαστής στις σχολές του Ο.Α.Ε.Δ., ο οποίος θα αγωνιστεί στην κατηγορία ΤΤ11 με στόχο να ανέβει στο βάθρο, κάτι που δεν κατάφερε το 2012 και 2013.

Φωτό 2: Ο αθλητής Νικήτας Λαυρεντίδης (ΤΤ11)

 Οι δύο αθλητές προετοιμάζονται για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα υπό τις οδηγίες και την καθοδήγηση του προπονητή Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης του ΚΑΠΑ Δήμου Βέροιας και την επιστημονική και ηθική υποστήριξη του "Εν Σώματι Υγιεί", του μοναδικού site του Ν.Ημαθίας που ασχολείται αποκλειστικά με θέματα αθλητικής αποκατάστασης και Αθλητισμού Ατόμων με Αναπηρίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι σχεδόν όλα τα αθλητικά σωματεία ΑμεΑ, στερούνται χορηγιών και συντηρούνται αποκλειστικά από τις συνδρομές των μελών τους και από την πολύ μικρή επιχορήγηση που λαμβάνουν από την Πολιτεία.

Το "Εν Σώματι Υγιεί", θα είναι μαζί με τους αθλητές στους αγώνες και τους ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία και να χαρούν τη συμμετοχή τους!

Το "Εν Σώματι Υγιεί" κλείνει σήμερα 4 μήνες λειτουργίας και ευχαριστεί όλους εσάς για την υποστήριξή σας και τις 4600 προβολές της σελίδας.

Κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να προβάλλουμε θέματα Άσκησης και Αποκατάστασης, Ερασιτεχνικού και Προσαρμοσμένου Αθλητισμού και ευαισθητοποίσης σε θέματα Αναπηρίας.
Θυμηθείτε: R for Rehabilitation --> www.r4rehab.blogspot.gr

Μείνετε συντονισμένοι και στείλτε μας τα σχόλια σας, τις ιδέες σας και άρθρα προς δημοσίευση!

Από την Βέροια με αγάπη για όλο τον κόσμο

 

 Με εκτίμηση

Καραϊωσήφ Αλέξανδρος M.Res.

 

 

Σωστός Τρόπος Αναπνοής κατά την Άσκηση

Σωστός Τρόπος Αναπνοής κατά την Άσκηση

 Α) Τι εννοούμε με τον όρο αναπνοή; Ποιοι παράγοντες την επηρεάζουν;

   Κατά την εφαρμογή προγραμμάτων άσκησης και οποιουδήποτε είδους φυσικής δραστηριότητας ένας σημαντικός παράγοντας που πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου είναι ο τρόπος που πρέπει να προσλαμβάνουμε οξυγόνο (Ο₂) και να αποβάλλουμε διοξείδιο του άνθρακα (CO₂). Ο αέναος αυτός κύκλος ξεκίνησε την στιγμή που γεννηθήκαμε. Ο κύκλος εισπνοής-εκπνοής ονομάζεται αναπνοή και είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα οποιουδήποτε είδους ζωντανού οργανισμού πάνω στον πλανήτη, είτε είναι φυτό είτε ζώο. Στην πραγματικότητα, όμως δεν εισπνέουμε O₂ ούτε αποβάλλουμε CO₂ στην κανονική τους μορφή. Εισπνέουμε ένα μίγμα ατμοσφαιρικού αέρα που αποτελείται από 21% περίπου O₂ (πρέπει οπωσδήποτε να αποτελείται από τουλάχιστον 12%  αλλιώς θα υπάρχει πρόβλημα υποξίας). Στον αέρα που εισπνέουμε ένα ποσοστό μόνο 0.03% αποτελείται από CO₂ με ανώτατο όριο το 4%_. Εάν αυτό το ποσοστό φτάσει το 10-12% επέρχεται ο θάνατος από ασφυξία. Σε χώρο εργασίας δε, το CO₂ δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0.5%. Στον αέρα που εκπνέουμε το 16.4% αποτελείται από O₂ και 3.2% από CO_2.

Β) Ο ρόλος της αναπνοής στην λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού:  

   Ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει πάνω στη γη σε ορισμένες περιβαλλοντικές συνθήκες που του επιτρέπουν τις διάφορες μεταβολικές του λειτουργίες. Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει την ικανότητα προσαρμογής σε τυχόν αλλαγές στις περιβαλλοντικές συνθήκες, αλλά μέχρι κάποιο ορισμένο σημείο. Αν οι συνθήκες αυτές αλλάξουν δραματικά υπάρχει απειλή για το ανθρώπινο είδος. Η ατμοσφαιρική πίεση του αέρα που μας περιβάλλει και αναπνέουμε είναι 760mm Hg και είναι παντού η ίδια. Σε υψόμετρο πάνω από τα 4000μ. ο άνθρωπος δεν μπορεί να αναπνεύσει σωστά, γιατί δεν υπάρχει επαρκές οξυγόνο για να ενωθεί με την αιμοσφαιρίνη και να κυκλοφορήσει στα αγγεία ώστε να αποδοθεί στους ιστούς. 

Γ) Η αναπνοή πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση:

   Ο μέσος άνθρωπος χρειάζεται για την αναπνοή του περίπου 340lt O₂  το 24ωρο και για να τα καταναλώσει αυτά πρέπει να εισπνεύσει 12m³ αέρα. Όπως είναι φυσικό ο ρυθμός αναπνοής και κατανάλωσης O₂  διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός και εξαρτάται από το είδος της δραστηριότητάς του.

   Βασικές προϋποθέσεις για σωστή αναπνοή κατά την άσκηση είναι ο χώρος της άσκησης να αερίζεται επαρκώς εάν είναι κλειστός και πριν την έναρξη της δραστηριότητας, ο ασκούμενος να νιώθει ευχάριστα. 

Κανόνες εισπνοής κατά την άσκηση:

• Εισπνοή κατά την κάμψη του κορμού
• Εισπνοή κατά την διάρκεια της τάσης των χεριών
• Εισπνοή πριν την έναρξη της άσκησης και κατά την επαναφορά στην αρχική θέση
• Εισπνοή στη μέση της άσκησης
• Εισπνοή μόνο κατά την επαναφορά στην αρχική θέση

Κανόνες εκπνοής κατά την άσκηση:

• Εκπνοή κατά την επαναφορά στην αρχική θέση
• Εκπνοή με αργό και ελεγχόμενο τρόπο κατά την επαναφορά στην αρχική θέση
• Εκπνοή ρυθμικά σε διάφορους χρόνους

   Ο κύκλος της αναπνοής μπορεί να μην είναι καθαρά κυκλικός, ανάλογα με τον τύπο της άσκησης και τον στόχο που έχουμε βάλει. Για παράδειγμα, οι χρόνοι της εισπνοής να είναι διαφορετικοί από τους χρόνους της εκπνοής (λιγότεροι). Το πιο συχνό είναι η εισπνοή να γίνεται σε έναν ή δύο χρόνους και η εκπνοή σε δύο ή σε τέσσερις χρόνους.

   Επίσης κατά την διάρκεια ενός προγράμματος άσκησης, μπορεί να γίνει έλεγχος της αναπνοής με αποτέλεσμα την εξάσκηση/γύμναση των πνευμόνων (οι λεγόμενες και αναπνευστικές ασκήσεις). Τέτοιου είδους ασκήσεις γίνονται συνήθως σε δραστηριότητες στο νερό, αλλά και σε δραστηριότητες υπαίθριες (παράδειγμα: ο ρυθμός της αναπνοής να είναι ίδιος με τον ρυθμό βαδίσματος/τρεξίματος). Παραλλαγές μπορούν να γίνουν πολλές. Πάντα όμως πρέπει να γίνονται σε συνάρτηση με το επίπεδο φυσικής κατάστασης του καθενός και το αποτέλεσμα πρέπει να προάγει την υγεία και να αφήνει μια αίσθηση ζωντάνιας και ευεξίας στον ασκούμενο.

Καραϊωσήφ Αλέξανδρος Μ.Res.

Καθηγητής Ειδικής Φυσικής Αγωγής

 

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:

1)Αναστασιάδης Α, Γίδαρης Δ. Η Γυμναστική στην Εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη 1993.

2) Γιαγκουδάκη Φανή, Εισαγωγή στην Ορθοσωματική Γυμνασική, Α.Π.Θ. Τμήμα Εκδόσεων, Θεσσαλονίκη, 2002.

3) Τσιλιγκίρολου-Φαχαντίδου Α. Υγιεινή.  Universtity Studio Press, Θεσσαλονίκη 2002.

Παιδικές Φοβίες και Αντιμετώπιση

Αυτό το άρθρο είναι λόγο διαφορετικό από ότι έχουμε συνηθίσει να ανεβάζουμε, αλλα το θέμα είναι εξίσου σημαντικού για όλους όσους έχουν παιδιά ή δουλεύουν με παιδιά (εκπαιδευτικοί και προπονητές)

Παιδικές Φοβίες και Αντιμετώπιση

   Ο φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση προσαρμογής απέναντι σε γεγονότα, που απειλούν την προσωπική ασφάλεια του ατόμου, μια αντίδραση απέναντι σε κάποιον πραγματικό ή φανταστικό κίνδυνο. Ο φόβος οδηγεί αμέσως τον οργανισμό σε δράση ενεργοποιώντας τους ομοιοστατικούς και προσαρμοστικούς του μηχανισμούς, για να αποφύγει  έτσι, τον κίνδυνο ή την απειλή.

Χαρακτηριστικές αντιδράσεις του φόβου, σύμφωνα με μελέτες ειδικών ψυχολόγων, είναι η τάση για φυγή, για απομάκρυνση από την πηγή του φόβου, η ταχυκαρδία, τα ρίγη, η τρεμούλα, οι στομαχικές ανωμαλίες, η ξηρότητα του στόματος, η εφίδρωση των χεριών και ποικίλες άλλες αντιδράσεις. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που νιώθουν το αγωνιώδες αυτό συναίσθημα πολύ πιο συχνά, σε βαθμό μάλιστα που να μην τους επιτρέπει να ζουν και να λειτουργούν όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι. Οι άνθρωποι αυτοί πάσχουν από φοβίες, μία ασθένεια η οποία προκαλείται από το υπερβολικό άγχος. Οι φοβίες προσβάλλουν το 10% του γενικού πληθυσμού με μεγαλύτερη αναλογία (2:1) στις γυναίκες από ότι στους άντρες και εμφανίζονται κυρίως από την παιδική ηλικία ως την πρώιμη ενήλικη ζωή.

Τι είναι οι φοβίες;

Ο φόβος αποτελεί μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μπροστά σε έναν συγκεκριμένο κίνδυνο. Είναι μια συναισθηματική κατάσταση που κινητοποιεί τον οργανισμό ώστε να αποφύγει ή να καταπολεμήσει μια εξωτερική απειλή. Αντίθετα, η φοβία είναι ένας υπέρμετρος και υπερβολικός φόβος, ο οποίος προκύπτει από την παρουσία ή την αίσθηση της παρουσίας ενός συγκεκριμένου αντικειμένου, κατάστασης ή συνθήκης. Ο ασθενής γνωρίζει ότι τα φοβογόνα αντικείμενα ή συνθήκες δε συνιστούν πραγματικό κίνδυνο ή απειλή και αποτιμά ότι οι αντιδράσεις του είναι υπερβολικές.

Συμπτώματα

Τα άτομα που πάσχουν από φοβικές διαταραχές κυριεύονται από έντονο άγχος, το οποίο εκδηλώνεται όταν εκτεθούν στη φοβογόνο κατάσταση. Συχνό φαινόμενο είναι να παρουσιάσουν συμπτώματα κρίσεως πανικού (ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρόμο κλπ). Πολύ συχνά τα άτομα αυτά καταφεύγουν στο αλκοόλ και στις ουσίες προκειμένου να ανακουφίσουν ή να τιθασεύσουν το άγχος που τους καταβάλλει. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 30% των ασθενών με φοβίες παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης.

Είδη φοβιών

Λαμβάνοντας ως κριτήριο το φοβογόνο αντικείμενο ή κατάσταση, οι φοβίες διακρίνονται στις ειδικές (π.χ. ζωοφοβία, υψοφοβία, αιματοφοβία κ.α.) και σε φοβίες κοινωνικού χαρακτήρα (π.χ. αγοραφοβία, κλειστοφοβία, σχολική φοβία κ.α.).

Αντιμετώπιση

Οι φοβίες, όπως και οι περισσότερες ψυχολογικές διαταραχές, μπορούν να αντιμετωπιστούν και να θεραπευθούν. Η θεραπεία περιλαμβάνει τεχνικές αυτοελέγχου του άγχους, ασκήσεις χαλάρωσης και γνωσιακού-συμπεριφοριστικού τύπου και τεχνικές που το κύριο στοιχείο τους είναι η θεραπεία της έκθεσης. Εκτός από προαναφερθείσες τεχνικές, υπάρχουν και οι ψυχοδυναμικές θεωρίες, που ως στόχο έχουν τη διερεύνηση και επίλυση τυχών άλυτων συγκρούσεων. Όσων αφορά την θεραπευτική αντιμετώπιση των φοβιών, χρησιμοποιούνται τρεις κατηγορίες φαρμάκων: οι βενζοδιαζεπίνες, οι β-αδρενεργικοί αναστολείς και τα αντικαταθλιπτικά.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΦΟΒΙΕΣ

Τα παιδιά νιώθουν, όπως και οι ενήλικοι, άγχος. Καθημερινά καλούνται να αντεπεξέλθουν σε δύσκολες καταστάσεις, να γράψουν διαγώνισμα, να εμφανισθούν σε πολύ κόσμο, να δώσουν εξετάσεις, να πάνε για πρώτη φορά στο σχολείο, να μείνουν μόνα τους.  Σε κάθε ηλικία οι φόβοι διαφοροποιούνται:

• Τα βρέφη φοβούνται τους δυνατούς θορύβους ή την απομάκρυνση από τους γονείς.
• Τα παιδιά στη νηπιακή ηλικία φοβούνται τα φαντάσματα, τα τέρατα και το σκοτάδι.
• Τα παιδιά στη σχολική ηλικία έχουν φόβους για το σχολείο, τις φυσικές καταστροφές και τους τραυματισμούς.

Τα παιδιά όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με τα αντικείμενα που φοβούνται μπορεί να μην θέλουν να κοιμηθούν μόνα τους και να αποφεύγουν καταστάσεις που νομίζουν ότι θα εκτεθούν στο αντικείμενο ή την κατάσταση που φοβούνται.  Όταν τα παιδιά έχουν άγχος και φόβο μπορεί να μην είναι σε θέση να το εκφράσουν λεκτικά όμως έχουν αρκετά σωματικά συμπτώματα που το υποδηλώνουν. Έτσι παραπονιούνται για:

• πόνο στην κοιλιά
• εφίδρωση 
• ταχυπαλμία 
• τρόμο
• ζάλη
• δεν θέλουν να πάνε στο σχολείο ή σε καταστάσεις που ξέρουν ότι φοβούνται 
• επιζητούν επίμονα την παρουσία του γονιού.

Καθώς τα παιδιά μπαίνουν στην εφηβεία μπορεί να είναι πιο εύκολο να εκφράσουν τους φόβους τους με λέξεις αλλά πάλι δεν είναι σπάνιο να το κρύβουν και να μην εκφράζονται. Όλοι αυτοί οι φόβοι θεωρούνται φυσιολογικοί για το κάθε ηλικιακό στάδιο και σταδιακά υποχωρούν καθώς το παιδί μεγαλώνει και ωριμάζει. Όταν οι φόβοι του παιδιού όμως δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιμένουν και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Όταν λοιπόν, το άγχος και η ανησυχία του παιδιού είναι γενικευμένη και αρχίζει να αποτελεί εμπόδιο στην καθημερινή ζωή του παιδιού, τη σχολική του απόδοση και την κοινωνικοποίησή του, τότε πιθανόν να έχει αναπτύξει κάποια φοβία για συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση ή κάποια  άλλη αγχώδη διαταραχή. Ορισμένες από τις συχνότερες αγχώδεις διαταραχές που παρουσιάζουν τα παιδιά είναι:

• Σχολική φοβία
• Κοινωνική φοβία
• Άγχος αποχωρισμού
• Διαταραχή πανικού
• Διαταραχή γενικευμένου άγχους 
• Διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Σε αυτή την περίπτωση είναι σκόπιμο το παιδί να ενταχθεί σε κάποια ψυχοθεραπευτική παρέμβαση ώστε να μειωθεί το άγχος του και να καταφέρει να έχει μία ποιοτική ζωή. Η γνωστική συμπεριφοριστική θεραπεία βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν τι συμβαίνει. Για να μειωθούν τα συμπτώματα του άγχους διερευνάται ο τρόπος σκέψης των παιδιών αλλά και οι συμπεριφορές αποφυγής που διατηρούν το πρόβλημα και εισάγονται νέοι τρόποι αντιμετώπισης των καταστάσεων, και αντικατάστασης των δυσλειτουργικών σκέψεων. Παράλληλα μπορεί ο θεραπευτής να πραγματοποιήσει κάποιες συνεδρίες με τους γονείς ώστε να κατανοήσουν και οι ίδιοι το πρόβλημα αλλά και να υιοθετήσουν νέες συμπεριφορές ώστε να ενισχύσουν την προσπάθεια του παιδιού. Ο φόβος ανήκει στα βασικότερα συναισθήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, Πολλοί γονείς ωστόσο, προσπαθούν να πείσουν τα παιδιά του να διώξουν το φόβο.

Φόβοι και φοβίες στα παιδιά

Μελέτες ειδικών παιδοψυχολόγων έδειξαν, ότι μπορούμε να προκαλέσουμε φόβο σε ένα βρέφος, ακόμα και τις πρώτες ημέρες της ζωής του, προκαλώντας έναν οξύ, δυνατό κρότο πίσω του ή με το να κάνουμε πως το αφήνουμε να πέσει. Μέχρι την ηλικία των έξι ή των επτά μηνών, το βρέφος δεν «ανησυχεί», όταν βρίσκεται με ξένα πρόσωπα, αλλά από τον έβδομο μήνα και μετά αλλάζει στάση απέναντι στους αγνώστους. Το βρέφος μαθαίνει βαθμιαία να διακρίνει τα οικεία πρόσωπα, όπως τη μητέρα του, από τους αγνώστους. Σε αυτή την ηλικία εμφανίζεται στα  παιδιά ο φόβος του αποχωρισμού από τη μητέρα, ο οποίος  συνοδεύεται και από το φόβο για τα άγνωστα πρόσωπα, αλλά και από το φόβο της απόρριψης του παιδιού από την ίδια του την μητέρα.

Αργότερα, οι καταστάσεις, που προκαλούν φόβο στο παιδί της προσχολικής ηλικίας, είναι κυρίως οι καταστάσεις εκείνες, που συνδέονται με το συναίσθημα της ανασφάλειας και με τις ανησυχίες του απέναντι στο άγνωστο και το αναπάντεχο. Τυπικές πηγές φόβου για τα νήπια, μπορεί να είναι το σκοτάδι, οι ασυνήθεις θόρυβοι, οι καταιγίδες, η θάλασσα, ο γιατρός, τα άγνωστα πρόσωπα, τα φανταστικά όντα, τα σκυλιά που γαβγίζουν, τα άγνωστα ζώα.

Καθώς το παιδί μεγαλώνει, οι φόβοι του μεταβάλλονται, από τους απτούς και συγκεκριμένους, σε αόρατους και απροσδιόριστους. Παρατηρείται μια αύξηση του αριθμού των φόβων για το μυστηριώδες, το σκοτάδι, το να μένει το παιδί μόνο του, τους κακούς ανθρώπους, την απώλεια ή το θάνατο προσφιλών προσώπων ή συγγενών, τα ατυχήματα, τους τραυματισμούς, το θάνατο και την ασθένεια, την ιατρική θεραπεία, τα νοσοκομεία, τα ψηλά μέρη, τη γελοιοποίηση και την προσωπική αποτυχία.

Έρευνες ειδικών έχουν δείξει, ότι τα κορίτσια έχουν περισσότερους φόβους από ό,τι τα αγόρια. Τα ευφυή παιδιά, επίσης, βιώνουν περισσότερους φόβους. Η διαφορά αυτή  μετά το πέμπτο έτος εξαλείφεται. Μετά την ηλικία των επτά ετών, οι φόβοι αυτοί μειώνονται αισθητά και στο δέκατο έτος σχεδόν εξαφανίζονται. Μετά το δέκατο έτος οι φόβοι γίνονται πιο ρεαλιστικοί και αναφέρονται σε θέματα κυρίως της κοινωνικής ζωής, όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις, η σχολική ή η επαγγελματική αποτυχία.

Μελέτες για τους φόβους της παιδικής ηλικίας δείχνουν, ότι οι φόβοι είναι τόσο συχνοί και τόσο κοινοί, ώστε να μπορεί να υποστηριχθεί, ότι είναι φυσιολογικό για τα παιδιά στα διάφορα στάδια της ανάπτυξής τους να φοβούνται το ένα ή το άλλο ερέθισμα. Παρά το γεγονός ότι ο φόβος, ως έναν βαθμό,  είναι κάτι συνηθισμένο στην παιδική ηλικία, η σοβαρότητα των συγκεκριμένων φοβικών αντιδράσεων μπορεί να κριθεί μόνο από τις συνέπειες, που έχουν στην καθημερινή ζωή του παιδιού. Οι περισσότεροι φόβοι είναι παροδικοί και τις περισσότερες φορές απλώς ταράζουν και αναστατώνουν, ενώ δεν εμποδίζουν καθόλου την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού.

Πως δημιουργούνται όμως οι φόβοι;

Η ανάπτυξη των φόβων, ασφαλώς, επηρεάζεται από την ιδιοσυγκρασία και τις προσωπικές εμπειρίες του παιδιού αφενός και αφετέρου από τις περιβαλλοντικές συνθήκες μέσα στις οποίες εμφανίζονται τα φοβικά ερεθίσματα.

Πηγές δημιουργίας αντιδράσεων φόβου στα παιδιά μπορούν να είναι: α) η άμεση εμπειρία του παιδιού, για παράδειγμα, αν ένα παιδί το δάγκωσε ένας σκύλος, είναι πολύ πιθανόν το παιδί αυτό να φοβάται όλους τους σκύλους, β) η τοποχρονική συνεξάρτηση, δηλαδή το παιδί μπορεί να εκδηλώνει φόβο προς ένα ερέθισμα, χωρίς ποτέ να έχει δοκιμάσει επώδυνη εμπειρία με το συγκεκριμένο ερέθισμα, αλλά έχει νιώσει φόβο εξαιτίας ενός άλλου ερεθίσματος και  να νιώθει φόβο σε κάθε παρόμοια κατάσταση, γ) αποτέλεσμα κοινωνικής μίμησης ενός άλλου προτύπου, δηλαδή το παιδί να μην αισθάνεται φόβο για ένα ερέθισμα, αλλά όταν δει κάποιο άλλο άτομο να φοβάται αυτό το ερέθισμα, να μιμηθεί αυτό το άτομο και να φοβηθεί και το παιδί αυτό το ερέθισμα, το οποίο μέχρι πριν από λίγο δεν φοβόταν και δ) να είναι αποτέλεσμα μετατόπισης ενός φόβου, που προκαλεί μια φοβική πραγματική πηγή σε ένα ουδέτερο ερέθισμα, κατά το πρότυπο της υποκατάστασης του Freud.

Πως να βοηθήσουμε το παιδί να ξεπεράσει τους φόβους του;

 Μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να αναπτύξει δεξιότητες, με τις οποίες να μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το φοβικό αντικείμενο ή την φοβική κατάσταση, για παράδειγμα, όταν το παιδί φοβάται το σκοτάδι μπορεί να έχει ένα φωτάκι νυκτός αναμμένο στο δωμάτιό του ή να έχει δίπλα στο μαξιλάρι του έναν φακό. Μπορούμε να φέρνουμε το παιδί σταδιακά σε επαφή και αλληλεπίδραση με το φοβικό αντικείμενο ή να δώσουμε στο παιδί τις ευκαιρίες να γνωρίσει, βαθμιαία, το φοβικό αντικείμενο ή την φοβική κατάσταση κάτω από συνθήκες, που το παιδί αισθάνεται απόλυτα ασφαλές. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοούμε τους φόβους του παιδιού, δεν πρέπει να φέρνουμε το παιδί δια της βίας σε επαφή με το φοβικό αντικείμενο ή να το απομακρύνουμε και ποτέ δεν πρέπει να χορηγούμε ηρεμιστικά σκευάσματα στο παιδί.

Ενώ ο φόβος είναι το συναίσθημα της ανησυχίας, που προκαλείται από την ύπαρξη επικείμενου κινδύνου, η φοβία είναι ο επίμονος υπερβολικός και αδικαιολόγητος φόβος, που συνδέεται με ένα αντικείμενο ή κατάσταση, που αντικειμενικά δεν είναι σπουδαία πηγή κινδύνου. Η ανησυχία στη φοβία εξαλείφεται, όταν το φοβογόνο ερέθισμα αποσυρθεί ή όταν το άτομο αποφύγει να έρθει σε επαφή με τη φοβογόνο κατάσταση. Έχουν καταγραφεί περισσότερα από διακόσια είδη φοβιών. Μερικά από τα πιο γνωστά είδη φοβιών είναι η κλειστοφοβία, η υψοφοβία, η ακροφοβία, η αγοραφοβία, η ξενοφοβία,  η νυκτοφοβία, η μικροβιοφοβία, η πυροφοβία, η ζωοφοβία, η αραχνοφοβία, η σχολιοφοβία.

Τα παιδιά μπορεί παρουσιάσουν φοβίες σε όλες τις ηλικίες. Μια από τις πιο συνηθισμένες φοβίες είναι η σχολιοφοβία, δηλαδή η άρνηση του παιδιού να πάει σχολείο εξαιτίας ενός φανταστικού φόβου, ο οποίος συνδυάζεται με κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Οι φοβίες, όπως και οι φόβοι εμφανίζονται πιο συχνά στα κορίτσια από ότι στα αγόρια.

Πως αρχίζει μια φοβία;

 Η πρώτη της εμφάνιση μπορεί να είναι δραματικά ξαφνική, δηλαδή να αρχίσει με μια ψυχοκατακλυσμιαία εμπειρία άγχους ή μπορεί να εξελιχθεί σιγά - σιγά και ύπουλα. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί η φοβία να προαναγγέλλεται από μεμονωμένες κρίσεις πανικού ή από πολύ περιορισμένα, βραχείας διάρκειας, επεισόδια άγχους. Μια έντονη αρχική φοβική αντίδραση μπορεί να γίνει περισσότερο σοβαρή, καθώς περνάει ο χρόνος, ακόμη και αν τα γεγονότα, που προκαλούν φόβο δεν επαναλαμβάνονται.

Συναφείς προς τις εκδηλώσεις φόβου είναι και οι αντιδράσεις άγχους. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στο φόβο και στο άγχος είναι, ότι ο φόβος είναι μια σφοδρή και έντονη αντίδραση, η οποία προκαλείται από ένα συγκεκριμένο πραγματικό ερέθισμα, ενώ το άγχος είναι ένα γενικευμένο συναίσθημα και συνδέεται κυρίως με αναμενόμενο κίνδυνο, που θα μπορούσε να προκύψει. Το απλό άγχος και ο φόβος είναι φυσιολογικά ανθρώπινα συναισθήματα και εκδηλώνονται, όταν το άτομο αντιμετωπίζει πιεστικές καταστάσεις. Το άγχος διαφέρει και από τη φοβία, επειδή είναι μια ηπιότερη κατάσταση ανησυχίας και διαρκεί πολύ περισσότερο χρόνο από ό,τι η φοβία.

Το παιδί από τον έβδομο μήνα της ζωής του, αναπτύσσει έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό με τη μητέρα του. Το φαινόμενο αυτό λέγεται πρόσκληση του παιδιού στο μητρικό πρόσωπο. Απόρροια αυτής της προσκόλλησης είναι ότι το παιδί νιώθει έντονο το άγχος του αποχωρισμού από τη μητέρα, δηλαδή φοβάται μήπως η μητέρα του το εγκαταλείψει και φύγει. Ταυτόχρονα εμφανίζεται και το άγχος προς τα ξένα πρόσωπα. Το άγχος αυτό κορυφώνεται μεταξύ του δέκατου τρίτου και του δέκατου όγδοου μήνα και υποχωρεί σταδιακά. Από το τρίτο έτος και μετά τα παιδιά ξεπερνούν το άγχος του αποχωρισμού και μπορούν να βρεθούν μακριά από τη μητέρα τους ακόμα και με άγνωστα πρόσωπα. Μερικά, όμως, παιδιά συνεχίζουν να βιώνουν έντονο το άγχος του αποχωρισμού από τη μητέρα και μετά το τρίτο έτος της ηλικίας. Οι εκδηλώσεις αυτού του άγχους ποικίλουν και μπορεί να είναι από μια άρνηση να πάει το παιδί στο σχολείο, ή από κλάματα και έντονες αντιδράσεις του παιδιού, όταν οι γονείς πρέπει να πάνε μόνοι τους σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, ως και πιο έντονες πιεστικές παρορμήσεις, για να μένει το παιδί συνεχώς κοντά στη μητέρα του. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε ένα υπερεξαρτημένο παιδί. Αρκετές φορές όμως και οι μητέρες παρουσιάζουν έντονα φαινόμενα προσκόλλησης στο παιδί τους και εμφανίζουν και αυτές άγχος αποχωρισμού από το παιδί τους, το οποίο άγχος το μεταδίδουν έπειτα στα ίδια τους τα παιδιά. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε μια αμφίδρομη σχέση αλληλεξάρτησης, η οποία μπορεί να εξελιχθεί και σε παθολογική σχέση αργότερα,  έχουμε, δηλαδή, ένα υπερεξαρτημένο από τη μητέρα του παιδί και μια μητέρα υπερεξαρτημένη από το παιδί της.

 Το άγχος στην ήπια μορφή του, αποτελεί, όπως και ο φόβος, μια χρήσιμη αντίδραση του οργανισμού, γιατί θέτει τον οργανισμό σε συναγερμό και έτσι προετοιμάζει το παιδί και το άτομο γενικότερα, ώστε να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο ή να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες πριν ακόμα εμφανιστούν. Μερικές φορές οι αντιδράσεις, που προκαλούνται από το φόβο, το άγχος ή τις φοβίες είναι τόσο έντονες και παρατεταμένες, ώστε το παιδί να δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει στις καθημερινές του δραστηριότητες και να αποδιοργανώνεται η ζωή του.

 Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει να βοηθήσουν το παιδί να ξεπεράσει τους φόβους και τις φοβίες και τα άγχη του. Μερικές φορές, όμως, τα αίτια είναι τόσο περίπλοκα και οι εκδηλώσεις του φόβου, των φοβιών και του άγχους είναι τόσο έντονες, που οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί αδυνατούν να τις αντιμετωπίσουν,  οπότε είναι απαραίτητη η παρέμβαση του ειδικού παιδοψυχολόγου.

Συμπεράσματα

Πολλοί γονείς επιθυμούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε μια ατμόσφαιρα και ένα περιβάλλον προφυλαγμένη ή/και απαλλαγμένη από το φόβο. Στην κοινωνία που ζούμε με τα τόσα πολλά αρνητικά ερεθίσματα για τα μάτια των μικρών παιδιών, η χιλιοειπωμένη φράση των γονέων προς τα παιδιά τους «δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι», λίγες φορές ισχύει, κυρίως για τα μικρότερα παιδιά. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι ζωή χωρίς το αίσθημα του φόβου δεν υπάρχει, και βεβαίως, ούτε για τα παιδιά. Συχνά όμως οι γονείς νομίζουν πως έχουν κάνει κάποιο λάθος, πως είναι εκείνοι υπεύθυνοι για το φόβο και τη δειλία των παιδιών τους. Όταν όμως απλουστεύουν το πρόβλημα (δε δίνουν την πρέπουσα προσοχή στο παιδί τους), κάνουν τα παιδιά να νιώθουν εγκαταλελειμμένα στους φόβους τους και να τους «καταχωνιάζουν».

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι τα παιδιά χρειάζονται το φόβο. Το συναίσθημα του φόβου είναι κάτι που τα δυναμώνει, αρκεί να βρίσκουν κατανόηση όταν το ομολογούν στους γονείς τους, για να μάθουν πώς να τους ξεπεράσουν και τους δώσουν τη δυνατότητα να παλέψουν μαζί του και να τον νικήσουν.

Καραϊωσήφ Αλέξανδρος M.Res.

Καθηγητής Ειδικής Φυσικής Αγωγής

contact: a_karaiosif@yahoo.com

Facebook: Alexandros.Karaiosif

Τα οφέλη της άσκησης...με λίγα και απλά λόγια!

Τα οφέλη της άσκησης...με λίγα και απλά λόγια!

Ορισμός της Γυμναστικής (Mala Encyklopedia Sportu): Γυμναστική είναι ένα σύστημα, ειδικά επιλεγμένων φυσικών ασκήσεων και μεθόδων, που έχει σα σκοπό να προωθήσει την ανάπτυξη των ασκούμενων, να ενισχύσει την κατάσταση της υγείας τους, να αντισταθμίσει τα αποτελέσματα των μονόπλευρων κινητικών ενεργειών και να τους προετοιμάσει για την κινητική εξειδίκευση στη δουλειά και στον αθλητισμό.

Γιατί να γυμναζόμαστε; Γυμναζόμαστε για να αυξήσουμε τη βιολογική μας απόδοση με παράλληλη διατήρηση ή βελτίωση της υγείας μας (ο λόγος εισαγωγής της Φυσικής Αγωγής στα σχολεία).

Είδη Γυμναστικής:

• Γενική-Παραδοσιακή-Ελεύθερη-Βασική-Μαζικός Αθλητισμός (Βοηθητική Γυμναστική-Αεροβική Γυμναστική)
• Οργανωμένη άθληση-Ερασιτεχνικός Αθλητισμός-Πρωταθλητισμός
• Ειδική Φυσική Αγωγη-Άθληση/Αποκατάσταση Α.με.Α. Θεραπευτική/ Διορθωτική/ Ορθοσωματική Γυμναστική

Οφέλη συστηματικής γύμνασης I:
 

Α) Στην σωματική υγεία: Η κακή διατροφή και η έλλειψη άσκησης έχουν αυξήσει την θνησιμότητα σε παγκόσμιο επίπεδου κατά 5%. Ερευνητικά δεδομένα έχουν δείξει ότι η άσκηση επηρεάζει την σωματική υγεία του πληθυσμού, αφού μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακού επεισοδίου. Η άσκηση χρειάζεται για την διατήρηση της υγείας, για την σωστή διάπλαση και εμφάνιση, αυξάνει κατακόρυφα την αποδοτικότητα σε κάθε είδους χειρωνακτική ή πνευματική εργασία, απαλλάσσει από το stress και το άγχος και μαζί με τη σωστή διατροφή, βοηθάει στην διατήρηση του μυϊκού ιστού.

   Ειδικά για τις γυναίκες (και κυρίως λόγω μορφολογικών διαφορών με τους άνδρες),  η συστηματική άσκηση τις καθιστά πιο γρήγορες σε απότομες κινήσεις (λόγω μεγαλύτερου εύρους στην κίνηση των αρθρώσεων), πιο πειθαρχημένες, καρτερικές, εγκρατείς και με μεγαλύτερη αντοχή στην σκληρή προπόνηση και τέλος, η ικανότητα προσαρμογής των γυναικών είναι μεγαλύτερη από τους άνδρες, καλύπτοντας έτσι τα όποια ανατομικά και μορφολογικά μειονεκτήματα.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την σωματική απόδοση είναι:

·        Βιολογικοί (ενεργειακοί, νευρομυϊκοί, κληρονομικοί),

·        Ψυχολογικοί (κίνητρα, άγχος, σθένος, προσωπικότητα-νοημοσύνη) και

·        Περιβαλλοντικοί (υψόμετρο, θερμοκρασία, υγρασία, τεχνολογία κ.α).

  Προσαρμογές του οργανισμού κατά την άσκηση έχουμε σε πολλά συστήματα, όπως το καρδιαναπνευστικό, το νευρομυϊκό, καθώς και μεταβολικές, αιματολογικές και ιστοχημικές μεταβολές. Γενικότερα μετά από περίοδο άσκησης (η οποία εξαρτάται πάντα από το προπονητικό ερέθισμα, το είδος, τη διάρκεια και την επιβάρυνση της άσκησης) η καρδιακή συχνότητα στην ηρεμία και στην υπομέγιστη ένταση ελαττώνεται, ενώ αντίθετα ο όγκος παλμού και η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου αυξάνονται. Επίσης έχουμε αύξηση του πνευμονικού όγκου και πνευμονικής  χωρητικότητας και αύξηση της αερόβιας ικανότητας (δηλ. αύξηση στην παροχή Ο₂ στους εργατικούς μύες καθώς και αυξημένη πρόσληψη και χρησιμοποίησή του).

Διαφορά προπονημένου-απροπόνητου: Ο οργανισμός του προπονημένου λειτουργεί πιο «οικονομικά» και επανέρχεται στην ηρεμία γρηγορότερα. (παράδειγμα: Αν δύο άτομα τρέξουν την ίδια απόσταση με την ίδια ταχύτητα, ο προπονημένος θα έχει καλύτερη απόδοση, δηλ. θα είναι πιο «ξεκούραστος» από τον απροπόνητο). 

Πρακτικές εφαρμογές:

• Όλες οι σωματικές παράμετροι εξασθενούν με την ηλικία, όχι όμως με τον ίδιο ρύθμο: Διαφορές από άτομο σε άτομο και από σύστημα σε σύστημα.
• Ταχύτητα νευρικής ώσης, ευλυγισία αρθρώσεων, μυϊκή δύναμη καθώς και η λειτουργική ικανότητα ζωτικών οργάνων: Μειώνεται δραματικά με την αύξηση της ηλικίας.

Η τακτική συμμετοχή σε προγράμματα φυσικής δραστηριότητας των νέων και των νέων ενηλίκων:

• δεν εξασφαλίζει κατ’ανάγκη μακροζωία, αλλά βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ατόμων που αθλούνται.

• αντιμάχεται τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος και της παχυσαρκίας.
• Όχι μόνο καθυστερεί την πτώση των λειτουργικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την αύξηση της ηλικίας και την αχρηστία, αλλά αντιστρέφει αυτή την απώλεια ανεξάρτητα από το πότε δραστηριοποιείται ο οργανισμός.     

 Οφέλη συστηματικής γύμνασης II:

B) Στην πνευματική υγεία: Η θετική επίδραση της άσκησης στην υγεία, είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Έλληνες και Λατίνοι φιλόσοφοι πίστευαν πως οι διάφορες μορφές αθλητισμού είναι ένα μέσον διατήρησης της υγείας αλλά και της πνευματικής απόδοσης. Δεν είναι άλλωστε περίεργο να το συμπεράνει κάποιος αυτό αν σκεφτεί ότι ένα από τα πλέον γνωστά αποφθέγματα που έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα και είναι διαχρονικότατο έχει να κάνει με την διατήρηση της πνευματικής σε συνάρτηση με την σωματική υγεία.

1. Φιλοσοφικές απόψεις:

   Ο Πλάτωνας θεωρούσε την άσκηση ως στοιχείο υγείας της ψυχής και του σώματος. «Πάντα έκγονα ροής τε και κίνησης» (Η κίνηση μας δίνει την αίσθηση του είναι και του γίγνεσθαι). Ο Αθλητισμός εξάλλου είναι η κυρίαρχη δράση για την κανονική σωματική και ομαλή ψυχική εξέλιξη (Times, 1990).

    H αξία της άσκησης συνίσταται, εκτός των άλλων, στην ψυχοσωματική καλλιέργεια, την αυτοπεποίθηση, την αγάπη για υγιεινές συνήθειες, προάγει τις σωστές σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα και προκαλεί αίσθημα ζωντάνιας και ευεξίας. Με λίγα λόγια η Γυμναστική βοηθάει στην βελτίωση της εικόνας του εαυτού μας. Τα οφέλη από τη συμμετοχή σε προγράμματα φυσικής δραστηριότητας είναι πολλαπλά και αντανακλούν σε όλους του τομείς της προσωπικότητας. 

2. Σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες:

   Οι σύγχρονες θεωρίες για την χρηστικότητα και την αποτελεσματικότητα της χρόνιας και συστηματικής γύμνασης, κάνουν λόγο για συναισθηματικά, αλλά και  αναπτυξιακά οφέλη και οι ειδικοί καταλήγουν ότι είναι τόσα πολλά (αμέτρητα) τα πλεονεκτήματά της, που την καθιστούν άξια του χρόνου που απαιτείται και της προσπάθειας που καταβάλλεται.

   Οι φυσικές ασκήσεις της Γυμναστικής λειτουργούν για να καλλωπίσουν τα επίπεδα ικανότητας του ασκούμενου, αργά και σταθερά, έτσι ώστε η γενική βελτίωση της σωματικής και πνευματικής κατάστασης, καθώς επίσης και η κατάρτιση νοημοσύνης, είναι δυνατές χωρίς ιδιαίτερο κόπο και προσπάθεια.
   Η γυμναστική έχει επίσης τη δυνατότητα να βοηθήσει να διδάξει την ευθύνη και αυτό γιατί η φύση της άσκησης είναι τέτοια που την καθιστούν εξαιρετικά εξατομικεύσιμη για κάθε μεμονωμένο άτομο κάτι το οποίο καθίσταται πολύ εύκολο να αξιολογηθεί ως ξεχωριστή επιτυχία του εαυτού μας.

3. Η άποψη των γιατρών:

   Ο επιδημιολόγος της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Δρ. Φρανκ Χου, έγραψε σε ένα από τα περιοδικά της Σχολής του ότι «η Άσκηση είναι το μοναδικό πράγμα που πλησιάζει τον ορισμό του "μαγικού φίλτρου", όσον αφορά τα ισχυρά και καθολικά οφέλη που παρέχει».

   Η Δρ. Μαίρυλιν Μόφφατ, καθηγήτρια Φυσιοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, έπειτα από πολυετή ενασχόληση με ασθενείς και προγράμματα αποκατάστασης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι  «η Γυμναστική ασκεί θετική επίδραση τόσο στην σωματική όσο και στην ψυχική υγεία. Ο στόχος είναι να γυμνάζεται κανείς όσο του επιτρέπει το σώμα του, και να ξεκουράζεται όταν έχει ανάγκη να ξεκουραστεί». Όσον αφορά τους πάσχοντες από κατάθλιψη, έχει διαπιστωθεί ότι η συστηματική Γυμναστική αποτελεί σημαντική προσθήκη στην φαρμακευτική ή/και ψυχολογική αγωγή που χορηγείται για την αντιμετώπισή της.

Συμπεράσματα:

• Άσκηση για διατήρηση της σωματικής και ψυχικής υγείας και ισορροπίας
• Άσκηση για σωστή διάπλαση, ανάπτυξη και εμφάνιση
• Άσκηση για απαλλαγή από stress και άγχος
• Άσκηση για βελτίωση της ποιότητας ζωής
• Άσκηση για απόκτηση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας με ροπή προς τις υγιεινές συνήθειες.
• Άσκηση ως κύριος παράγοντας της προληπτικής ιατρικής
• Άσκηση για αίσθηση πραγματικής ευεξίας και ζωντάνιας

Καραϊωσήφ Αλέξανδρος  Μ. Res.

Καθηγητής Ειδικής Φυσικής Αγωγής

Πηγές:

1)Αναστασιάδης Α, Γίδαρης Δ. Η Γυμναστική στην Εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη 1993.

2)McArdle, W.D., Katch, F.I., Katch, V.I. Φυσιολογία της Άσκησης (Essentials for Exercise Physiology), 2^η Έκδοση, Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, Αθήνα 2001.

3)Τσιλιγκίρογλου-Φαχαντίδου Α. Υγιεινή, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1991.

  
 Contact: a_karaiosif@yahoo.com
                facebook

 

Διαγωνισμός από το "Εν Σώματι Υγιεί" !

Διαγωνισμός από το "Eν Σώματι Υγιεί"!

Βρείτε ποιο γήπεδο εμφανίζεται στην παρακάτω φωτογραφία, και κερδίστε ένα εισιτήριο για τον αυριανό αγώνα της SuperLeague

                                                     ΒΕΡΟΙΑ - ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ στις 17:15
           
Απαντήστε με προσωπικό μήνυμα από τώρα μέχρι αύριο το μεσημέρι στις 12:00. Θα δωθεί η σωστή απάντηση και αν υπάρχουν πολλοί, θα γίνει κλήρωση!

Απαραίτητη προϋπόθεση να κάνετε Like στην σελίδα μας στο facebook!

 Το εισιτήριο είναι μαι ευγενική χορηγία του Πρακτορείο ΟΠΑΠ Κουλακιώτής, Βενιζέλου 43, Βέροια

O διαγωνισμός ολοκληρώθηκε! Πατήστε εδώ για να δείτε την σωστή απάντηση και το όνομα του νικητή!
Σας ευχαριστούμε πολύ για την συμμετοχή! Μείνετε συντονισμένοι στο "Εν Σώματι Υγιεί" !