Αριστεροχειρία και Παιδί
*Μπέκα Αθηνά, Λογοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη Κέντρου Λογοθεραπείας "Ενσυναίσθηση"
(Το παρόν άρθρο αποτελεί απόσπασμα από την Πτυχιακή της Εργασία για το Τμήμα Λογοθεραπείας της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας & Πρόνοιας του Α.Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, με τίτλο "Αριστεροχειρία και Λογοθεραπευτική Αντιμετώπιση")
Η αντίληψη ότι το
δεξί χέρι είναι το "καλό", ενώ το αριστερό το "κακό" ενισχυόταν από παλιά
από λαϊκές ρήσεις, δοξασίες, ακόμα και θρησκευτικές πεποιθήσεις: κάνουμε το
σταυρό μας με το δεξί χέρι, ο ληστής που μετανόησε βρισκόταν δεξιά του
Εσταυρωμένου Ιησού, στις περισσότερες εικόνες ο διάβολος αναπαριστάται στην
αριστερή πλευρά και όταν θέλουμε να διώξουμε το κακό πετάμε πίσω μας αλάτι από
τα δεξιά. Παράλληλα, κάνουμε "ποδαρικό" με το δεξί, χαιρετούμε κάποιον
προτείνοντας το δεξί μας χέρι και, φυσικά, ευχόμαστε "όλα να πάνε δεξιά".
Υπάρχουν
παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους ή που δύσκολα
καταλαβαίνουν τις καινούριες έννοιες που τους παρουσιάζονται. Υπάρχουν παιδιά
που αντιστρέφουν τις λέξεις και κάνουν ορθογραφικά λάθη, χωρίς όμως να έχουν
δυσλεξία και δυσορθογραφία. Υπάρχουν παιδιά που μουντζουρώνουν κάθε φορά που
γράφουν γιατί η γραφή ξεκινά από τα αριστερά προς τα δεξιά. Υπάρχουν παιδιά που
δυσκολεύονται να δέσουν τα κορδόνια τους αλλά ακόμη δυσκολεύονται να κόψουν με
ένα ψαλίδι. Αυτά τα παιδιά δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα υπόλοιπα. Απλά
τυχαίνει να είναι αριστερόχειρες.
Σε
έναν κόσμο ο οποίος είναι φτιαγμένος για τους δεξιόχειρες, αυτά τα παιδιά
πρέπει να κατανοήσουν ότι ο τρόπος σκέψης τους δεν είναι διαφορετικός απλά
είναι ιδιαίτερος. Η αριστεροχειρία έχει σταματήσει να θεωρείται "ταμπού" εδώ
και πολλά χρόνια και οι περισσότεροι γονείς και εκπαιδευτικοί κατανοούν αυτήν
την "ιδιαιτερότητα". Ωστόσο, παρόλο που η ιατρική έρευνα ανακαλύπτει όλο και
περισσότερα στοιχεία για την λειτουργία του εγκεφάλου και των ημισφαιρίων, οι
αλλαγές που πραγματοποιούνται στη διαδικασία της μάθησης είναι ελάχιστες.
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι να βοηθήσουμε τα αριστερόχειρα παιδιά καλύπτοντας τις
ανάγκες που έχουν, καθώς σκέπτονται και πράττουν με διαφορετικό τρόπο.
